دکتر فرخنده رزمپور در گفت و گو با وبدا خلیج فارس گفت: در تعریف تغذیه، هر چیزی را که می خوریم، تغذیه است؛ اما اگر بخواهیم به صورت علمی، این موضوع را مطرح کنیم، مواد غذایی حامل انرژی که بتواند مواد معدنی و ویتامین های مورد نیاز بدن را تأمین کند، علم تغذیه گویند.

 

دکتر رزمپور با اشاره به تغذیه در دانش آموزان و در سنین کودکی و نوجوانی، ابراز کرد: هر کودک برای اینکه بتواند یادگیری مناسب تری داشته باشد و در طول فعالیت مدرسه، سلول های مغزی باید بهتر کار کنند و همچنین به دلیل فعالیت هایی که در مدرسه خواهد داشت، حتماً می بایست تغذیه مناسبی داشته باشد.

 

وی افزود: تغذیه خارج از منزل در مقایسه با تغذیه منزل متفاوت است؛ ممکن است تغذیه شنبه تا پنجشنبه دانش آموز متفاوت باشد با تغذیه ای که در روز جمعه دارد. اصول کار فرقی نمی کند، به هر حال انرژی که در هر روز می گیرد، یکی است؛ ولی چیدمان میان وعده ها در مدارس فرق می کند.

 

پزشک و متخصص تغذیه بالینی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان عنوان کرد: اگر کودکی دارای وضعیت تغذیه سالمی باشد، می تواند یادگیری و آموزش بهتری نیز داشته باشد. همچنین هر دانش آموز به دلیل اینکه مدت زیادی را در یک کلاس درس می نشیند، چنانچه بدون صرف صبحانه به مدرسه برود، سوء تغذیه داشته باشد و همچنین فقر آهن و یا به هر دلیلی، کمبود مواد معدنی را داشته باشد، ممکن است تحمل شنیدن و یادگیری صحبت های معلم را نداشته باشد، پرخاشگرتر باشد و در تعامل با کودکان دیگر نیز دچار مشکل شود و این موضوع از اهمیت ویژه ای برخوردار است که دانش آموز بتواند در مدرسه دوستان خوبی برگزیند و محیط مدرسه را برای خود خوشایند سازد.

 

مدیر گروه تغذیه دانشکده پزشکی بندرعباس تصریح کرد: اگر بخواهیم فرزندمان صبح سرحال از خواب بلند شود و به مدرسه برود، همچنین تمایل به خوردن صبحانه نشان دهد، مستلزم این است که شام خود را زودتر خورده باشد؛ پس بهتر است کودک یا نوجوان قبل از 8 شب غذای خود را میل نموده، یک میان وعده نیز مانند شیر قبل از خواب بخورد و حداکثر تا ساعت 10 شب نیز بخوابد.

 

دکتر رزمپور اضافه کرد: غذاهایی که کافئین دارند، مانند نوشابه و تحریک کننده هایی که بچه ها را بی قرار می کند، غذاهای ناسالمی هستند که به هیچ وجه توصیه نمی شود. شام باید یا غذایی که در ظهر خورده شده، به مقدار کمتر و یا سوپ و غذاهای ساده دیگر باشد و از نوع چرب و فست فودی نباشد.

 

استادیار دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان با تأکید بر صرف صبحانه در منزل، گفت: در بحث مصرف صبحانه توسط دانش آموزان و تغذیه ای که همراه خود به مدرسه می برند، توصیه ما این است که چون یک سوم انرژی روزانه ما از طریق صبحانه تأمین می شود و بیشترین میزان پروتئینی که در طول روز مصرف می کنیم، مانند لبنیات، تخم مرغ و حتی کره بادام زمینی یا یک کاسه عدسی، در واقع وعده های غنی از پروتئین ما هستند، بهتر است این صبحانه در خانه خورده شود. پس خواب شب دانش آموز اگر اصلاح شود، فرد می تواند صبح قبل از رفتن به مدرسه، صبحانه را در منزل بخورد؛ همچنین با صرف صبحانه در منزل و در کنار پدر و مادر، نظارت بهتری بر وضعیت خوردن کودک صورت می گیرد؛ حتی فرزندانی که در مقطع دانشگاه هستند، از این امر مستثنی نیستند.

 

دکتر فرخنده رزمپور عنوان کرد: لازم است ترجیحاً در وعده صبحانه نان های سبوس دار استفاده شود، مانند سنگک یا بربری و یا نان های تست سبوس دار و بهتر است شروع وعده صبحانه با یک غذای فیبردار باشد تا بچه ها در طول روز مزاج بهتری داشته باشند و از یبوست آنها نیز جلوگیری شود. با این وجود، نیاز به مواد مغذی بهتری از نظر ویتامین های گروه B از اول صبح برای کودک تأمین می شود. ترجیح ما این است که حتماً صبحانه روزانه، متنوع باشد و مادر فقط به یک نان و پنیر ساده اکتفا نکند و تنوع غذایی را در طول هفته ایجاد نماید؛ مثلاً 7 چیدمان برای 7 روز هفته داشته باشد که تنوع لازم ایجاد شود.

 

مدیر گروه تغذیه دانشکده پزشکی بندرعباس ابراز کرد: در کودکانی که چاق هستند، معمولاً باز هم توصیه ما این است که همان اول صبح، صبحانه را بخورند؛ اما نگاه دوم ما این است که معمولاً به کودکان چاق - که متأسفانه جامعه دبستانی و راهنمایی ما هم به سمت چاقی پیش می رود - توصیه می کنیم وقتی صبحانه را در منزل خوردند، زنگ تفریح اول چیزی نخورند، یعنی یک فاصله ی یک الی دو ساعته را برای خوردن صبحانه تا میان وعده هایش نگه دارد. اما برای کودکانی که سوء تغذیه دارند، هیچ مشکلی وجود ندارد که یک دسر دیگر مانند شیر یا میوه که این دسرها، چیدمانی از یک لبنیات یا یک میوه هستند، مثل شیرکاکائو، شیرموز و یا اینکه لقمه ای دیگر از وعده صبحانه، برای مصرف در زنگ تفریح اول در کیف مدرسه دانش آموز قرار گیرد.

 

استادیار دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان بیان کرد: نخوردن صبحانه، معمولاً باعث می شود که دانش آموزان زنگ اول و دوم کلاس را از دست بدهند؛ به این صورت که یا خواب آلود هستند یا تمرکز لازم را ندارند و یادگیری های ساعت اول را از دست می دهند تا موقعی که صبحانه را در مدرسه می خورند. بنابراین توصیه ما به خانواده ها، خصوصاً مادران این است که به صبحانه منزل، خصوصاً در بحث مدارس اهمیت بدهند و معلم ها نیز - مخصوصاً در سال های اول دبستان - زمانی که وارد کلاس می شوند، از دانش آموزان بپرسند که صبحانه خورده اند یا خیر و اگر نخورده اند، ابتدا صبحانه خود را خورده و بعد کلاس درس را شروع کنند تا راندمان یادگیری دانش آموزان بهتر شود.

 

دکتر رزمپور در پایان با تأکید بر مصرف صبحانه در منزل، یادآور شد: توصیه ما این است که در ابتدا والدین بر خوردن صبحانه توسط فرزندان خود در منزل نظارت کنند و سپس بر تهیه میان وعده های سالم در مدارس نیز مدیریت لازم را داشته باشند.